Sta cookies toe
Deze website maakt gebruik van cookies voor instellingen en andere functionaliteit. U kunt hierover lezen op onze cookie-regeling pagina.

Prijs

 

De HyperHidrosisKliniek hanteert voor de operatie een passantenprijs van 5900 euro.

Dit is de prijs voor de totale behandeling. U ontvangt achteraf geen extra rekeningen.

Voor het telefonisch of poliklinisch consult hanteert de HyperHidrosisKliniek een prijs van 150 euro. Wanneer u zich laat opereren valt het consult binnen de totale behandeling en wordt de prijs van het consult in mindering gebracht op de passantenprijs van de operatie.

N.B. de passantenprijs kan hoger of lager zijn dan de marktconforme prijs die uw zorgverzekeraar hanteert!

Kijkt u ook onder  'aandachtspunten-verzekeringen'.

 

U kunt betalen via een bankoverschrijving op bankrekeningnummer:

ABN AMRO 62.23.98.431

IBAN: NL76ABNA0622398431

BIC: ABNANL2A

t.n.v. Stichting HyperHidrosisKliniek te Haren

o.v.v. naam en geboortedatum

 

Betaling poliklinisch consult uiterlijk 5 dagen voor polikliniek bezoek.

U bevestigt daarmee uw poliklinische afspraak.

Betaling operatie uiterlijk drie weken voorafgaand aan de operatiedatum.

 

met vriendelijke groet,

 

Stichting HyperHidrosisKliniek 

Ervaringen

Ervaring van Anoniem

Ik ben vorig jaar(augustus 2016) geopereerd bij de hyperhidrosisikliniek in Groningen. Ik heb altijd al last gehad van overmatig zweten, maar nooit in een mate dat het me belemmerde in mijn dagelijks leven. Ik kan me nog goed herinneren dat de wii-remote altijd helemaal nat was van het zweet als ik daarop speelde. Ik was nog kind en hield me er niet veel bezig, ik dacht dat het meer dan normaal was. Toen kwam ik in de pubertijd, ik merkte dat ik steeds meer last begon te krijgen van mijn overmatig zweten. Ik had het vooral aan mijn voeten, handen en oksels. Ik stoorde me het meeste aan het overmatige zweet aan mijn handen, het was erger dan op mijn voeten en oksels en het belemmerde me heel erg in mijn dagelijks leven. Ik heb het nog een geruime tijd volgehouden met mijn vieze klamme handen, maar er kwam een moment dat ik er genoeg van had. Op een ochtend vlak voor school vertelde ik aan mijn moeder dat ik er nu echt klaar mee was, en dat ik er iets aan wilde doen. Dit was echter niks nieuws, ik had het er al eerder met mijn moeder over gehad, we hebben toen allerlei zalfjes geprobeerd, maar die hielpen niet. Ik heb het toen een geruime tijd laten rusten, omdat ik dacht dat er toch niks aan te doen was. Ik was wel al op de hoogte van een eventuele operatie maar had me daar niet echt in verdiept en zag het niet echt als een optie. Ik vond een operatie voor mijn zweetprobleem best heftig klinken. Toen ik mijn moeder op die ochtend vertelde dat ik er echt iets aan wilde doen hebben we eerst een tijdje geprobeerd mijn zweethanden te verminderen door middel van elektriciteit. Ik moest elke dag met mijn handen in bakjes met water zitten die onder stroom stonden. Dit hielp niet veel en het was echt een gedce om dit elke dag te doen. We kwamen uiteindelijk tot het besluit om me te laten opereren bij de hyperhidrosiskliniek. Ik liet me alleen aan mijn handen opereren, mijn voeten vond ik niet nodig, die zitten toch de hele dag in je schoenen, mijn oksels wilde ik ook niet, ik was bang voor het risico van overmatig zweten op andere plekken op je lichaam. Mijn zweethanden waren voor mij echt een groot probleem in mijn dagelijks leven. Iets wat voor anderen zo vanzelfsprekend was, zoals een hand schudden, was voor mij al een gruwel. Enkele vriendinnen van mij wisten dat ik zweethanden had, maar niet dat het zo zwaar voor me was. Ze reageerden meestal met iets als: "mensen vinden het helemaal niet zo erg als jij denkt". Daar gaat het grotendeels helemaal niet over, het gaat erover dat ik me er verschrikkelijk ongemakkelijk bij voelde. Ik vond mezelf ook gewoon vies, een vieze klamme hand geven aan iemand waarbij de druppels er gewoon afvielen. High fives met klasgenoten probeerde ik ook zoveel mogelijk te vermijden, en dan heb ik het nog niet over de gym waarbij je elkaar soms handen moest geven. Ik werd er heel erg onzeker van, het belemmerde me enorm in mijn spontaniteit. Er waren zeldzame momenten dat ik geen klamme handen had, op het moment dat ik er dan aan dacht, kwam het gelijk weer terug. Ik kon het eigenlijk gewoon 'oproepen'. Ik had rond die tijd ook een relatie, ik vond dit ontzettend moeilijk. Ik durfde bijna niet intiem te zijn vanwege mijn klamme handen. Ik heb me zo ontzettend veel geschaamd voor mijn zweethanden. Ik zat altijd met mijn handen op mijn broek, zodat ik ze daaraan kon afvegen. Dat waren een soort gewoontes geworden waar ik me vaak niet eens bewust van was. Ook dingen zoals toetsen maken was verschrikkelijk, mijn papier was vaak helemaal doorweekt, je kan je voorstellen dat dit niet prettig werkt. Als ik op mijn laptop bezig was lagen de druppels er gewoon op. Ik was 16 toen ik me heb laten opereren. Ik was hier best nerveus voor, het hele idee dat mijn longen werden ingeklapt vond ik niet fijn. Achteraf viel dit allemaal heel erg veel mee. Ik heb hoogstens een beetje een benauwd gevoel gehad, meer niet. De pijn vond ik ook prima te doen, ik heb die nacht zelfs op mijn zij kunnen slapen! Ik merkte wel dat mijn longen tijd nodig hadden om zich te herstellen, lopend naar de auto vanuit het ziekenhuis haalde ik niet, dat werd dus maar met de rolstoel. De wondjes onder mijn oksels zijn nauwelijks te zien, je ziet het alleen als je het weet, ze zijn ongeveer een centimeter groot. Je wordt ook heel erg goed begeleid in de kliniek, voor alles werd gezorgd, heel fijn! Toen ik wakker werd van mijn operatie waren mijn zweethanden gelijk weg, het was gewoon.. droog! Ik vond het niet te geloven, ik probeerde het naar mijn gevoel 'op te roepen' maar het kwam gewoon niet! Ik kon wel huilen van geluk, het was zo onwerkelijk allemaal. Ik ben nu een jaar verder en ik heb er geen moment spijt van gehad. Ik heb totaal geen zweethanden meer. Het zweet op mijn voeten en oksels is naar mijn gevoel ook verminderd door de operatie aan mijn handen. Ik zweet nu bijna niet meer dan een 'normaal' persoon. Ik merk wel dat ik op zonnige dagen meer begin te zweten op mijn rug en billen, maarja.... uiteindelijk is zweet ook maar normaal toch, iedereen heeft het. Het zweet op mijn rug en billen op zonnige dagen weegt totaal niet op tegen de ernst van mijn zweethanden van voor de operatie. Ik heb er vaak niet eens erg meer in dat ik hier vroeger zoveel problemen mee had. Ik kan nu gewoon naar feestjes en andere gelegenheden zonder me zorgen te hoeven maken over mijn zweethanden. Ik merk dat ik veel zelfverzekerder ben geworden. Ik heb laatst ook mijn rijbewijs gehaald, ik moet er niet aan denken dat ik dat had moeten doen met die natte handen. Sinds kort heb ik een nieuwe relatie, ik durf nu ook gewoon intiem te zijn zonder me druk te hoeven maken over mijn handen. Het heeft mijn leven echt voor een groot deel veranderd. Ik raad het iedereen aan die last heeft van overmatig zweten, de operatie is het waard, het stelt bijna niks voor. Ik heb nu gewoon de rest van mijn leven geen last meer van overmatig zweten en de daarbij komende ongemakkelijkheden. Hyperhidrosiskliniek, super bedankt!!!